Zoek jij steeds naar patronen in een poging om extra rendement te behalen? Nu eindelijk de zomer een beetje lijkt door te breken en we de afgelopen maanden kunnen terugkijken op mooie rendementen, doet me dat denken aan een evergreen onder de talloze tegeltjeswijsheden die de effectenbeurscultuur rijk is: “Sell in May and go away, come back on St. Leger’s Day.”

St. Leger’s Day is een belangrijke paardenrace die altijd in september gehouden wordt in Engeland en het einde van de zomer markeert. De oorsprong van het gezegde ligt in de beurspraktijken van de 18^e en de 19^e eeuw. De gedachte is: handelaren namen vakantie tijdens de zomermaanden, wat leidde tot lagere handelsvolumes en minder marktdynamiek. Daar zat best wel wat in. Maar hoe relevant is dit gezegde en zijn seizoensgebonden patronen vandaag de dag?

Vanzelfsprekend is hier onderzoek naar gedaan, hieronder twee voorbeelden:

Een bekende studie is van Bouman en Jacobsen (2002). Zij analyseerde gegevens van 37 verschillende markten over een periode van meerdere decennia. Hun bevindingen ondersteunden het bestaan van een seizoensgebonden patroon, waarbij aandelenrendementen significant lager waren van mei tot oktober vergeleken met de rest van het jaar.

Investeringsbanken zoals Goldman Sachs en Morgan Stanley hebben ook studies uitgevoerd naar de seizoeneffecten in de aandelenmarkten. Hun analyses suggereren dat er enige waarheid zit in het ”Sell in May‘-gezegde, vooral op kortere termijn. Echter, deze banken benadrukken ook dat andere factoren, zoals economische omstandigheden en geopolitieke gebeurtenissen, een grotere invloed kunnen hebben op de markten dan seizoensgebonden trends.
Zo gemakkelijk is het dus niet. Hoewel de uitkomst van de studies over het algemeen licht positief is, leert de geschiedenis dat je als belegger op basis van deze strategie lelijk je vingers kunt branden.

Neem 1987. Vanaf mei tot eind augustus vertoonde de S&P 500 index een stijgende trend. Dit werd gedreven door een sterke economie en optimisme onder beleggers. De index bereikte een piek rond augustus 1987, waarbij de aandelenkoersen aanzienlijk stegen. In september begon de markt tekenen van volatiliteit te vertonen. Beleggers werden nerveus vanwege stijgende rentevoeten en de mogelijkheid van een vertragende economische groei. De eerste twee weken van oktober zagen een geleidelijke daling van de S&P 500 index, maar niets wees op de omvang van de komende crash. Uiteindelijk was het op 19 oktober zover. Op deze dag stortte de S&P 500 index in elkaar, met een daling van ongeveer 20% in één dag. Dit was de grootste eendaagse procentuele daling in de geschiedenis van de index. De belegger die de ‘Sell in May‘-strategie had gevolgd, had dubbel pech: begin september kocht hij zijn aandelen terug tegen aanzienlijk hogere koersen dan waarvoor hij ze in mei verkocht had. Verder kreeg hij zes weken later een koude douche die zijn weerga niet kende.

Een ander voorbeeld kennen we als de ‘Camping-hausse‘, toen een  speculatieve stijging plaatsvond in de vakantiemaanden van 1997. De stijging van de aandelenkoersen trok grote aantallen onervaren particuliere beleggers die – zo wil het verhaal – vanaf de camping hun orders doorbelden naar de bank. Ook toen had de ‘Sell in May‘-belegger het nakijken. Het laatste voorbeeld is van dit jaar. Had jij begin mei jouw posities verkocht, dan moest je met lede ogen aanzien hoe de koersen onverminderd bleven doorstijgen en het verschil met begin mei op het moment van schrijven afgerond 15% bedraagt.

Concluderend kunnen we zeggen dat hoewel het gezegde “Sell in May and go away” zijn wortels heeft in historische praktijken, het geen gegarandeerde route is naar succes in de moderne markten. Historische patronen zijn geen garantie voor toekomstige prestaties. Daarbij komt dat markten tegenwoordig meer geïntegreerd en complex zijn, waardoor seizoensgebonden strategieën minder voorspelbaar zijn. Het precies timen van effectentransacties is vrijwel ondoenlijk. Daarom heeft beleggen met een korte termijn horizon op basis van seizoen patronen zoals “Sell in May and go away” meestal weinig zin. Succesvol beleggen vraagt een focus op de lange termijn en de rust om door de waan van de dag heen te kijken. Vermogensbeheerders hebben de kennis en expertise om de markt en haar bewegingen te analyseren en daarin verschillen zij van hobbyisten.