Als je in 2025 alleen naar beursgrafieken keek, zou je kunnen denken dat het een uitstekend jaar was. Grote aandelenindices bereikten opnieuw recordhoogten, tech-aandelen behaalden wederom een hoog rendement en de angst voor een wereldwijde recessie verdween langzaam naar de achtergrond. Maar als je iets verder uitzoomt, zie je een heel ander beeld. Het was geen jaar van stabiliteit, maar van schuivende machtsblokken, politieke verlamming en een financiële wereld die steeds verder los leek te raken van de onderliggende economische realiteit. In deze blog gaan we in op de grote ontwikkelingen die van invloed zijn op de groei van jouw vermogen en de hoogte van het rendement.

Dat gevoel werd al vroeg in het jaar versterkt door de inauguratie van Donald Trump. Met zijn terugkeer in het Witte Huis kwam ook een vertrouwd, maar scherper geopolitiek script terug. “America First” werd opnieuw het uitgangspunt, dit keer niet alleen als slogan, maar als leidraad voor buitenlands, economisch en monetair beleid. Voor beleggers betekende dat meer onzekerheid, meer volatiliteit en minder voorspelbaarheid.

De kloof tussen Amerika en Europa, die al jaren steeds groter werd, werd in 2025 openlijk zichtbaar. Waar Europa bleef inzetten op samenwerking met meerdere landen en interne consensus, oefende Amerika zijn macht vooral uit via directe één-op-één deals. Begin april bereikte deze tegenstelling een hoogtepunt toen Trump nieuwe handelsbeperkende maatregelen aankondigde. Importheffingen en restricties raakten niet alleen China, maar ook Europese exporteurs. De financiële markten reageerden onmiddellijk en heftig. Aandelenmarkten wereldwijd daalden fors, risicopremies liepen op en ook obligatiemarkten kregen te maken met oplopende onzekerheid.

De Amerikaanse dollar speelde daarbij een opmerkelijke dubbelrol. In eerste instantie werd de munt als veilig gezien en werden veel dollars gekocht met de verwachting dat de waarde zou stijgen. Maar naarmate de economische gevolgen van de handelsmaatregelen duidelijker werden – hogere inflatie, problemen bij de levering van producten en oplopende begrotingstekorten – verzwakte het vertrouwen in de dollar. Tegenover de euro en andere belangrijke valuta’s verloor de dollar terrein, wat de relatie tussen de VS en andere landen stroever maakte, omdat landen het oneens werden over handel en valuta en dit samenviel met een agressief handelsbeleid.

Europa bevond zich ondertussen in een ongemakkelijke positie. De economische situatie in Frankrijk verslechterde zichtbaar, mede door een politieke patstelling die hervormingen blokkeerde en het begrotingsbeleid onder druk zette. De Franse obligatiemarkt werd zenuwachtig gevolgd, niet alleen door beleggers maar ook door beleidsmakers in Brussel en Frankfurt. Tegelijkertijd vond in Duitsland een regeringswisseling plaats, die weliswaar nieuwe energie bracht, maar weinig concrete antwoorden bood op de structurele problemen van de Europese economie: lage productiviteitsgroei, hoge energiekosten en een minder invloed op het wereldtoneel.

Die onmacht werd wereldwijd pijnlijk duidelijk. Terwijl Europa intern worstelde, tekende zich een nieuwe wereldorde af waarin de kern werd gevormd door Amerika, Rusland en China. De wereld werd gedomineerd door drie machtsblokken met verschillende belangen. Het gevolg was dat Europa geen hoofdrol speelde. Politieke en economische isolatie maakten het continent tot toeschouwer in plaats van regisseur.

China bleef ondertussen zijn positie als exportmacht versterken. Ondanks handelsbeperkingen bleef de stroom goedkope Chinese goederen naar de wereldmarkten indrukwekkend. Dat zette westerse industrieën onder druk en versnelde de vorming van rivaliserende handelsblokken. Globalisering maakte definitief plaats voor fragmentatie, met alle gevolgen van dien voor groei, inflatie en investeringsstromen.

Toch wisten de financiële markten zich opvallend goed te herstellen van de ‘april-schok’. Na een zwakke eerste jaarhelft kwam de MSCI World Index in euro’s pas eind augustus weer boven de 0%. Voor Europese beleggers voelde het jaar daardoor lange tijd teleurstellend. Maar onder de oppervlakte bouwde zich opnieuw optimisme op, vooral in de Verenigde Staten en Japan. De S&P 500, de Nikkei en zelfs de EuroStoxx 600 bereikten uiteindelijk nieuwe records.

Dat roept onvermijdelijk de vraag op hoe duurzaam deze stijgingen zijn. Want terwijl de koersen opliepen, namen de risico’s toe. Waarderingen bereikten niveaus die historisch gezien weinig ruimte laten voor tegenvallers. AI bleef hard groeien, maar steeds vaker klonk in boardrooms en bij toezichthouders de term ‘AI-bubble’. De technologie is zonder twijfel revolutionair, maar de verwachtingen lijken in sommige gevallen sneller te groeien dan de daadwerkelijke winstgevendheid.

Aan de randen van het financiële systeem namen de spanningen nog verder toe. De cryptomarkten groeiden explosief, maar ook daar stapelden de risico’s zich op. Veel geleend geld, beperkte transparantie en extreme prijsschommelingen maakten deze markten kwetsbaar. Beleggers en toezichthouders realiseerden zich steeds meer dat een ernstige ontwrichting in crypto gemakkelijk kan overslaan naar traditionele markten.

En dan zijn er nog de schulden. Overheden wereldwijd blijven leunen op goedkoop geld uit het verleden, terwijl rentes structureel hoger liggen. De houdbaarheid van die schulden staat steeds vaker ter discussie. Kortgezegd zijn schulden duurder geworden en moeilijker te dragen. Dat is een risico bij een schok in de markt zoals een recessie, faillissementen of paniek op financiële markten en kan het hele financiële systeem onder druk zetten.

Alles bij elkaar was 2025 een jaar waarin de markten omhoog bewogen, terwijl de fundamenten kraakten. Het was een jaar van records én risico’s, van optimisme tegen beter weten in, van recordstanden in een wereld vol onzekerheden. Misschien is dat wel de essentie van 2025: de kloof tussen financiële markten en de echte wereld werd groter dan ooit. Voor jou als belegger is dit niet meteen reden tot somberheid, maar het vraagt wel om scherpte. Juist in een wereld vol verschuivingen en onzekerheden ligt de kracht in een gedisciplineerde beleggingsstrategie en spreiding van het vermogen om door de ruis heen te blijven focussen op de lange termijn.